Hasła zaczynające się od liter Oś

Ośnianka - rzeka w Polsce, województwie lubuskim. Ośnianka jest rzeką IV rzędu i stanowi lewobrzeżny dopływ Kanału Postomskiego, w jego 14,3 km. Ośnianka wypływa z terenów bagiennych na południe od Ośna Lubuskiego, całkowita jej długość wynosi 26,0 km, a powierzchnia zlewni 247,5 km2.

Ośno Lubuskie jest jednym z nielicznych miast w Polsce, w którym zachowały się prawie w całości mury obronne wzniesione z kamieni granitowych i cegieł, stanowiących główny składnik średniowiecznego systemu obronnego. Kamienne obwarowania zaczęto stawiać na przełomie XIII i XIV wieku. Pod koniec średniowiecza, w jednej z baszt zwanej Basztą Złodziejską (Diebesturm), położonej w narożniku południowo-wschodnim, mieściło się więzienie. W pobliżu znajdowało się mieszkanie kata i miejsce straceń, na którym stała szubienica.

Jeden z biskupów rzucił klątwę na wójtów Nowej Marchii, którzy najechali Ośno. To w sąsiedztwie tego miasta działałał lokalny Robin Hood, który jednak z biednymi się nie dzielił. Do dziś w piersi dech zatyka widok majestatycznego kościoła św. Jakuba.

Do początku XX wieku Ośno Lubuskie (Drossen) było stolicą powiatu Westernberg i słynęło z pól konwaliowych, które otaczały miasto. Ośniańskie plantacje stanowiły najważniejszą gałąź gospodarki w powiecie. Eksportowano je przez długie lata do Anglii, Ameryki, Rosji i Skandynawii. W hodowli nie chodziło o pozyskanie kwiatów, ale kłączy zdolnych do kwitnienia.

Kościół pw. Świętego Jakuba Pochodzi z 1298 r. Wewnątrz znajduje się późnorenesansowy ołtarz z 1627 i ambona z 1619 r. Wspaniałe organy, z udziałem których odbywają się koncerty zespołów kościelnych i świeckich. Uroku dodaje budowli wysoka masywna wieża. Ratusz Jest to budowla neogotycka z 1843. Stoi on na miejscu ratusza z 1544 r. Obiekt trzykondygnacyjny. Fasada dekorowana sterczynami, ze szczytem w części środkowej. Mury obronne

Regionalny Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków ma siedzibę w Zielonej Górze. W obecnym kształcie istnieje on od 2007 r. Jego celem statutowym jest realizacja polityki państwa w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego oraz opieki na tym dziedzictwem poprzez zapewnienie wszechstronnych i optymalnych warunków do zachowania dziedzictwa narodowego dla przyszłych pokoleń. Ośrodek m.in. prowadzi dokumentację dziedzictwa kulturowego, kształtuje zasady ochrony zabytków, upowszechnia wiedzę o zabytkach i tworzy warunki społeczne dla ich skutecznej ochrony.

Ośrodek Edukacji Przyrodniczo – Leśnej w Jeziorach Wysokich jest jednostką Lasów Państwowych. Znajduje się na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego „Bory Lubuskie” obejmującego teren Nadleśnictwa Lubsko. W drewnianej leśniczówce z 1926 roku znajduje się biuro oraz pięć sal wystawowych: hodowli lasu, ochrony lasu, ochrony przyrody, użytkowania lasu i kulturotwórczej roli lasu.

Ośrodek w Drzonkowie. Ciągle jest to jeden z największych obiektów sportowych w województwie lubuskim. Gołym okiem widać, że wymaga remontu i przebudowy oraz opracowania programu wykorzystania go przez mieszkańców Zielonej Góry i innym miejscowości regionu.

Oświata w Stypułowie - Początki oświaty w Stypułowie sięgają lat 40 XIX wieku i dotyczą szkolnictwa niemieckiego. Według pozyskanych materiałów już w 1845 roku w Stypułowie Średnim istniała szkoła ewangelicka z jednym nauczycielem. Wiadomo, że w późniejszym okresie szkołę ufundował wsi Hermann Doherr, który był latach 1876 - 1912 właścicielem Stypułowa Dolnego.