Dorota Talleyrand–Perigord

Dorota Talleyrand–Perigord - najmłodsza z czterech córek księcia kurlandzkiego Piotra Birona. Jest pochowana w kościele św. Krzyża w Żaganiu.

Wiodła życie sławne, opromienione romantycznymi przygodami i przyjaźniami, burzliwe i dostatnie, a przecież w gruncie rzeczy nieudane i nieszczęśliwe. Była kształtnej budowy, niewysoka, ruchliwa, w radości i smutku skłonna do gwałtownych uczuć. Natura obdarzyła ją urodą i inteligencją, pochodzenie - bogactwem.

Urodziła się 21 sierpnia 1793 roku w Berlinie. Wykształcenie Doroty było solidne i w duchu czasu. Znajomość trzech języków obcych: francuskiego, angielskiego i włoskiego otworzyła jej drogę do skarbów światowej literatury. W tych językach pisała swoje wspomnienia i niezliczone listy. Bogate słownictwo, łatwość wypowiadania myśli, oryginalny styl, wolny od maniery salonowej - to charakterystyczne cechy jej pisarstwa.

Dnia 22 kwietnia 1809 roku we Frankfurcie nad Menem odbył się ślub Doroty z Edmundem Talleyrand-Perigordem, bratankiem słynnego francuskiego ministra. Po urodzeniu syna Ludwika Napoleona w 1811 roku Dorota nie zamierzała dalej brać udziału w podtrzymywaniu pozorów, których od samego początku stała się ofiarą. Od lat nie mieszkała w domu męża. Krótkotrwałe pojednania kończyły się z reguły ciążą Doroty. Tak było w 1813, kiedy urodził się drugi syn, Aleksander; tak było w 1820, gdy na świat przyszło trzecie dziecko, córka Paulina.

Fundowała szpitale, szkoły, sierocińce, stypendia dla uzdolnionej młodzieży. Zmarła 19 września 1862 roku w Żaganiu. Tam też w kościele św. Krzyża została pochowana.

Autor: Dariusz Chajewski

Dzieje żagańskiego zabytku - www.gazetalubuska.pl