Kościół w Czetowicach

Kościół w Czetowicach We wsi Czetowice znajduje się piękny póżnogotycki Kościół z XV wieku, przebudowany w XVI wieku w stylu renesansowym. budynek pochodzi z XVI wieku. Jego budowa osadzona jest na osi po zachodniej stronie.

Budowę kolistej wieży rozpoczęto – według planu zawartego w księdze rachunkowej kościoła w 1654 r, która najpierw pokryta była gontem, później cynową kopułą zakończona latarnią z chorągwią wietrzną z napisem , wzniesiona pod patronatem braci głogowskich w 1726r. Budowa zakrystii po środku wschodniej strony rozpoczęła się w 1859 r. i została ufundowana dzięki zapisowi testamentowemu starosty głogowskiego zmarłego 30 czerwca 1783 r. , w wysokości 30 talarów. Na uwagę zasługuje bogata kolekcja epitafiów z lat 1560 - 1590 o frontalnym wyobrażeniu zmarłych, a także wmurowany w boczną ścianę ołtarz z piaskowca w układzie gotyckiego tryptyku. W północnym skrzydle kościoła zachowało się niewiele, w obecnych czasach odświeżonych napisów stanowiących informacje o właścicielach Czetowic. Od 1580 r – w następstwie śmierci Abrahama von Grünberg aż do 5 czerwca 1667 r. do dnia pogrzebu młodszego syna Abrahama von Grünberg zwanego Hans Georg.

Większa część wewnętrznego wyposażenia włącznie z galerią organową pochodzi z XVI wieku.
Najczęściej na ten czas wymienia się powstanie tylnej ściany ołtarza z piaskowca, wybudowanego w późniejszym czasie. Najpierw bowiem wybudowano ambonę z drewna, która ma wyraźne cechy trochę młodszego okresu.
W miejscu dzisiejszych wejść na ambonę stała późnogotycka płaskorzeźba z piaskowca oprawiona w ramy przedstawiająca triumfującego Chrystusa. .Jest teraz zamurowana w niszy w części południowego wejścia. Po obu stronach ambony rozpoznaje się sceny modlitewne i sceny zmartwychwstania, po stronie prawej wniebowstąpienie i zmartwychwstanie ducha świętego.Całkowicie renesansową formę ma postać ukrzyżowana otoczona postaciami aniołów i dwoma postaciami Marii. Obok stóp znajdują się herby oparte o dwa kwadraty- rodzinne odznaki z Bergu i Grünbergu. Cynowy anioł z miednicą w kształcie muszli wywodzi się z pierwszego 30-lecia XVIII wieku. Niestety pomalowany w 1850 r., przez kilka lat doprowadzany był do stanu pierwotnego.